خداحافظ زمستان!
بدرود تا سال دیگر....
از تو ممنونیم که امسال نیز اگر چه سرد،
اما سفید و روشن به سراغ ما آمدی
و به ما یاد آوری کردی که دلهایمان باید گرم باشد
و سفید و نگاهایمان روشن.
از تو ممنونیم که امسال نیز ذخیره یک سال دیگر
چشمه ها و رودها و سهم ریشه ها و شاخه های خواب آلود را
با خود آوردی تا در بهار و تابستان تشنه نمانند.
به امید دیدار ای زمستان مهربان
اگر چه درختان خواب بودند،
اما ما بیدار بودیم
و تو را با تمام لطف و صفایت دیدیم
و درک کردیم و قدردان تو هستیم
و خواهیم ماند...
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم اسفند 1388ساعت
7:14 PM توسط چشم انتظار
|
دوباره ميسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش
ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
دوباره ميبويم از تو گـل
به ميل نسل جوان تو
دوباره ميشويم از تو خون
به سيل اشك روان خويش
دوباره ميسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش
ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
اگر چه صد سال مردهام
به گور خود خواهم ايستاد
كه بَركَـنـَم قلب اهرمن
به نعره آنچنان خويش
اگر چه پيرم ولي هنوز
مجال تعليم اگر بُوَد
جواني آغاز ميكنم
كنار نوباوهگان خويش
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش
اگر چه با خشت جان خويش
ستون به سقف تو ميزنم
ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
اگر چه با استخوان خويش
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش
اگر چه با خشت جان خويش
ستون به سقف تو ميزنم
ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
اگر چه با استخوان خويش
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
دوباره ميسازمت وطن
+ نوشته شده در سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت
6:56 PM توسط چشم انتظار
|
ما مردمان روزهای غیبت کبری،
بعضی وقتها لابه لای شاخه های فراموشی خودمان را گم می کنیم،
روزمرگی ها از یادمان می برد که پیامبر مهربانی فرمود:
" هرکس زمان غیبت را درک کند باید دینش را نگه دارد
و با شک و تردید شیطان را به خود راه ندهد ".
زمزمه ی زلال آمدنت بر لبهای آمان جاری ست ،
ما به روزهای روشنی که قران وعده کرده دلبسته ایم.
اللهم عجل لولیک الفرج
+ نوشته شده در جمعه چهارم دی 1388ساعت
9:22 AM توسط چشم انتظار
|
"نجوا"
كی می آيی ای زاده زهرا (س) ای پرچمدار عدل و ايمان
ای مايه آرامش عاشقان؟
كی می آيی و زمين را از ظلم پاك كنی و به هر پنجره ای
شاخه ای از گل نور مي دهی؟
كی مژده پيروزی و سرور ميدهی؟
ای امام عشق ای رحمت گسترده پروردگار ای آبروی عاشقی
كی می آيی و چشمان بی فروغ ما را به چهره ات روشن ميكنی
اللهم عجل لوليك الفرج
+ نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388ساعت
4:19 PM توسط چشم انتظار
|
تولدم مبارك...!!!
و
به نام او که همیشه و همه جا...
و همه کس اوست…
گرچه دیگر دستم قلمی نخواسته و دلم هم صحبتی…
با کسی …
و یا حتی…
گرچه دیگر حالم از نوشتن و نوشته ها به هم میخورد…
سالهاست که میان واژه ها غریبانه و دیوانه وار سینه خیز میروم تا شاید به
جای واژه ها چیز دیگری پیدا کنم…
اما هنوز میان این همه دستنوشته…
خیالی هم خیال خود نیافتم…
تو بگو از کجا شروع کنم...
تا قصه ای تازه باشد میان این همه تکرار بی ثمر
تو می دانی؟
تو هم نمی دانی...
باز هم سالی دیگر…
قصه هایی دیگر…
دیگرانی که هیچ کدامشان نمی مانند
و واژه هایی که گرچه تکراریست،
اما گاه گاهی شنیدنی ست…
گذشت
گذشت تا بگوید…
تکرار کن…
گرچه دیگر ثمری ندارد…
گرچه دیگر…
تکرار
تکرارها…
بسیار تکراریست
گذشت تا بگوید…
چه رهگذر…
برو
آری…
دیگر نه رهگذری هست و نه کوله ای
چرا که شکست…
و شکسته می ماند…
چه بماند…
چه نماند...
اما می نویسم…
نه برای دلم و نه برای دل دیگری
و نه برای شکستن و غم آلوده کردن دل تو
می نویسم..
برای خیالی...
که میان شیشه من و شیشه تو حکم می کند
راستی چقدر فاصله هست...
میان این شیشه و آن شیشه؟
نوشته ای که با نا نوشته اش…
یکیست…
دیگر نوشته نیست
باز هم می نویسم…
و باز هم تو در دلت میگویی…
چه متن زیبایی…
چه واژه های قشنگی
کاش قدری بزرگتر می نوشت…
یا بهتر نبود اگر رنگ دیگری
می نوشت؟…
یا...
مثلآ کمتر می نوشت؟…
یا... یا... یا
بنویسم؟…
برای تو؟...
تویی که حتی احساسی برای دوباره خواندن این همه
درهم و بر هم نداری؟
برای خودم…؟
برای خودم که نوشتن ندارد… دارد؟
رنگ سال گذشته را دارد…
همه لحظه های امسالم
سیصدو شصت و پنج حسرت را…
می کشم همچنان به دنبالم
تولدم مبارک…؟
(یه سال دیگه هم - مثلاً - بزرگ شدم... حالا چی شد؟... هیچی...)
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت
7:51 PM توسط چشم انتظار
|
